Çatalağaç Köyü (şadı) Hikaye-Anı Defteri
« ÖncekiSonraki »Mesaj GönderAna SayfaYönetici GirişToplam : 6 mesaj
Sayfalar : 1
| Editör/Giresun | |||
|
AŞK VE ÖLÜM Adamın biri susuzluktan can vermek üzereyken, suda ölmek ne güzeldir diye düşünüyordu. Aklı kısa biri bunu duydu ve ne tuhaf söz dedi, madem öleceksin ne farkeder? Susamış adam, canımı teslim edinceye değin su isteğinde bulunmayayım ve bu arzuyla dudağımı ıslatmış olmayayım mı? Diye cevap verdi. Susuz kişi, boğulanın suya doyacağını bildiğinden, ölürken derin göle düşer gibi ölür. AŞIK OLAN SEVGİLİNİN ETEĞİNE YAPIŞIR. Canını isterse sevgilisi, gözünü kırpmadan kabul eder. Mutluluk cennetine, mutsuzluk cehenneminden geçilmeden ulaşılmaz.27.08.2008 Söz: İran şairi Şirazlı Hazırlayan: Necmettin Çakıcı | |||
| Admin/Giresun |
 | ||
|
Geçmişten Bir anı Dört veya beş yaşlarımdaydım. Yol Doğankent’e yeni gelmiş. Harşit çayının üstünde ağaç köprü var. Çarşı bugünkü hidroelektrik santralinin olduğu yerde. Karşıya geçtim. Yol şehrin çıkışından Gümüşhane yönüne doğru yapılmaya devam ediyordu. Bu taraf da ilerledim, Tufan ağa amcam ile Şenol Tekinlerin evleri var. Yoldan altı tarla. Tufan ağa amcamın evinin yanına doğru taş çıkmış, taşları bir yere toplamışlar etrafını telle çevirmişler. Şenol Tekinin evlerinin yanına geldim. Ayağımda bu memlekete yeni gelen gara lastik, üzerimde gara mando’dan bir pantolon ile birde uzun entarim var. Baktım ilerden bir şey çıktı geliyor. Beni alacak sanarak oradan eski çarşıya doğru koştum Tufan ağa amcamın evinin yanında bana yetişti. Ben kendimi ondan kurtarmak için tikenliğin içindeki taşlığa attım. Tabiyiki beni ileri geçti. Elbiselerim yırtıldı. Tekrar yola indim, sonra öğrendim meğer bu gelen Fahrigilin arabası imiş. 08.10.2008 Anlatan: Necati Yılmaz (Manav) | |||
| Admin/Giresun |
 | ||
|
Geçmişten Bir Anı Üç beş yaşlarında idim. Bir gün babam bana pantol yaptırmak için Harşite gitti. Harşitte pantolu yaptıramamış. Oradan Kürtüne giderek pantolu yaptırmış. Gece eve geldi. Tabiyi ki o dönemde bu günkü gibi elbisede yoktu. Ben o elbiseyi giyerek Haşimo Mehmet Amcanın düğününe gittiğimi hatırlıyorum. 29.09.2008 Anlatan: Dr. Mustafa Güvendi | |||
| Halil GÜVENDİ/Küçükköy/ISTANBUL | |||
| Emine Tahsin ve ben beraber çobandık. Bir gün göl deresine doğru götürdük koyunları ve çaygara başından geri döndük. Koyunlarımızı göl deresine düze aşağı saldık peşlerinden gelirken bizi taşlamaya başladılar. Dağdayız sığınacak yer yok. Hemen bir yaykın ağacına çıktık. Emine ağaca tırmanamayınca çıkabildiği yere kendini İple ağaca bağlamıştı. Oradan nasıl gelip gittiğimizi hatırlamıyorum. Ama akşam koyunlarımın eksik olduğunu da hatırlamıyorum. göl deresine gittiğimize annelerimiz inanmamışlardı çünkü çocuktuk da ondan. Tahsin kaçarken belpıcağını düşürmüştü. O gece dağda belpıcağını bulunca oralara gidebildiğimize ancak inanmışlardı. | |||
| Halil GÜVENDİ/Küçükköy/İSTANBUL | |||
|
ANI İlk Okula ilk başladığımız günlerdi Öğretmen tahtaya bir şeyler yazdı ve defterimize yazmamızı istedi.sınıflar kalabalıktı ona rağmen birinci sınıflar ikişerli oturuyorduk.Bekdeşgilin Hacı ile beraber oturuyorduk.Hacı tahtaya bakıp yazma yerine bana bakıp yazıyordu,bende onu ittim düştü ve kolu çıktı.İsmet hoca kulağımı ovuşturarak neyaptın Halil ?. dedi ve ben korkudan sesimi bile çıkaramadım.Hacıyı,Hasan Güzel ile köye gönderdiler,doktora gitmek nerde,köyün kırık çıkı doktoru gibi idi Talip eniştem,kolu yerine getirdi ve bir hafta sonra Hacı tekrar okula geldi ilk okul bitene kadar hep beraber oturduk. | |||
| Admin/ | |||
| Hikaye ve anı bölümü açıldı... | |||
« ÖncekiSonraki »Mesaj GönderAna SayfaYönetici Giriş
Toplam : 6 mesaj
Sayfalar : 1
aSgbookPHP v1.51