Çatalağaç Köyü (şadı) Şiir -Türkü Defteri

	Seyit Güvendi/Erzurum
	Unutulmayacaklarım --- Gün gelirde karşılaşırsak, Sorana eserim deyip göster. Saçımın beyazını, gözümün yaşlarını, Bu benim hatıram deyip göster herkese. ---- Göster ki! Tanısın düşmanı, Ne çıkar, sen artık pişman olsan da. Sana gönderdiğim mektupları, Bu benim romanım deyip gönder bana. ----- Öyle sevildin ki! Bu senin hakkın, Göğsüme gururdan madalya kalsın. Bir soran olursa unutma sakın, Bu benim aşığım deyip göster. 22.04.2008 Halil Aydın

	halil/Giresun/Bursa
	AĞLAMAYA DEĞMEZ MİSİN ---- Yırtık bir resim gibi say benim canımı, İnan öldürselerde akıtmaz bir damla kanımı, Ayrıldık desemde sende bıraktım sende bir yanımı, Ağlamaya değmez mişin... Hızlı yaşasan elbet düşecek bir yaprak Gidecegimiz en son yer kara toprak, Bana kötülük edersin resmimi saklayarak, Ağlamaya değmez mişin... Bir gün sende düşersin tutanın olmaz seninde O zaman kimseler olmaz senin yanında, Bir dal ararsın tutunacak sonunda, Ağlamay değmez mişin...

	halil/Giresun/Bursa
	Bir haykırıştı bu belki, Belkide son direnişimdi, benkide son cabam, Ne çareki... Ne ölen geri gelir nede yiten

	halil/Giresun/Bursa
	Giydirmişler beyaz kefeni Boyamışlar gözlerini Yakmışlar eline kınayı Yarimi gelin etmişler anam ---------------- Elveda derken süzüldü gözümden bir damla yaş Eridi... içime mum oldu gönlüm Onun uğruna verdim anlamadı bir baş Değerimi bilemedi ---------------------- Verdim onca senemi sana Geride ne iz kaldı nede yara Beyazları giyemedi büründü kara Yarimi gelin etmişler anam --------------------- Bu belki son haykırışım son nefesim Geride kalacak sana sendeki hevesim Benim zindanım olacak attığın kafesim Yarimi gelin emişler anam ------------------- Her şey geride kaldı diyorsan eger Bir anı defterine yaz mazi diye adımı Belki cebinde bilmem ama yırtar atarsın resmimi Yarimi gelin etmişler duy anam -------------------------------- Hani yeminler etmiştin... Vicdansız Yokmuş meger aslı, Bir inat uğruna her şeyi yıktı Yarimi gelin etmişler anamm

	halil/Giresun/Bursa
	Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı, Bir dakikada araba yerinde durakladı, Neden sonra sarsıldı altımdan demir yaylar, Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar. ********************** Gidiyorum, gurbeti gönlümde duya duya, Ulukışla yolundan Orta Anadolu' ya, İlk sevgiye benzeyen, ilk acı, ilk ayrılık... Yüreğimin yaktığı ateşle hava ılık. ********************* Gök sarı, toprak sarı, çıplak ağaçlar sarı... Arkada zincirlenen yüksek Toros dağları, Önde uzun bir kışın soldurduğu etekler, Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler... *************** Ellerim takılırken rüzgarların saçına, Asıldı akrabalarımız bir dağın yamacına, Her tarafta yükseklik, her tarafta ıssızlık, Yalnız arabacının dudakarında bir ıslık! ****************** Bu ıslıkla uzayan, dönen, kıvrılan yollar, Uykuya varmış gibi görünen yılan yollar, Başını kaldırarak boşluğu dinliyordu, Gökler bulutlanıyor, rüzgar serinliyordu. ************************ Serpilmeye başladı bir yağmur ince ince, Son yokuş noktasından düzlüğe çevrilince, Nihayetsiz bir ova ağarttı bezimizi, Yollar bir şerit gibi ufka bağladı bizi. ***************** Gurbet beni muttasıl çekiyordu kendine, Yol, hep yol, daima yol...Bitmiyor düzlük yine. Ne civarında bir köy var, ne bir evin hayali, Sonun ademdir diyor insana yolun hâli. *********************** Ara sıra geçiyor bir atlı, iki yayan, Bozuk düzen taşların üstünde tıkırdayan Tekerlekler yollara bir şeyleri anlatıyor, Uzun yollar bu sesten sirkelenerek yatıyor... Kendimi kaptırarak tekerleğn sesine, Uzanmışım, kalmışım yaylının çiltesine Han Duvarları.İstanbul. 1969