Ahududu (Rubus idaeus), gülgiller (Rosaceae) familyasından olup ; yaklaşık 1-1,5 metre boyunda, kırmızı meyveleri olan Haziran-Temmuz aylarında beyaz renkli çiçekler açan, dağlık bölgelerde orman ve korularda rastlanan dikenli bir bitkidir. Halk arasında sultan böğürtleni ve ağaç çileği olarak da bilinir.





İştah açıcı ve kuvvet verici özelliklere sahip olan ahududunun meyvelerinden şurup, şekerleme, reçel, dondurma, pasta, likör ve meyve suyu yapımında yararlanılır. Taze meyvesi kısa zamanda bozulduğundan, dondurularak saklanır. Türkiye’de özellikle Karadeniz bölgesi’nde ve Bursa’da yetiştirilir. Karadeniz bölgesinde ahududunun erkenci ve geç tipleri mevcuttur. Erkenci tiplerinde ürün hasadı erken başlar ve kısa sürelidir. Geç tiplerde ise ürün hasadı geç başlar; Fakat, uzun sürelidir.Bu yüzden üreticiler geç tipleri tercih ederler. Diğer yandan Karadeniz’in yüksek kesimlerinde ve yaylalarında yabani ahududu da yetişmektedir. Ancak, bu yabani ahududular verim kalitesi bakımından üreticiler tarafından tercih edilmezler. Ahududu, C vitamini, demir ve organik asitler bakımından oldukça zengindir. Dünya’da bu gün yıllık ahududu üretimi 250.000 tona ulaşmıştır. Rusya,Yugoslavya, Almanya,Polonya, Macaristan, İngiltere ve Kanada önemli ahududu üreticisi ülkelerdir. Türkiye’de ise yıllık ahududu üretimi 2500 ton civarındadır. Gerek besin, gerek tıbbi ve gerekse sanayi değeri yüksek olan ahududu, Karadeniz’de geleneksel olarak uzun yıllar hüküm süren fındık ve mısır üretimine en büyük alternatif ürün adaylarından biridir. Karadeniz’in iklimi ve toprak yapısı ahududu üretimi için son derece uygundur. Yetiştirilmesi ve bakımı kolaydır. Son yıllarda Giresun,Trabzon ve Ordu’da birçok çiftçi tarafından deneme amaçlı olarak ahududu üretimi yapılmış ve bundan da olumlu sonuç alınmıştır. Ancak, üreticilerle yapılan görüşmelerde elde edilen ürünlerin depolanmasında ve pazarlanmasında birtakım sıkıntıların yaşandığı anlaşılmaktadır. Bu sorunların çözümü için kapsamlı bir tarımsal organizasyona ihtiyaç duyulmakta ve üretim bölgelerinde merkezi soğuk hava depolarının kurulması gerekmektedir.

Hazırlayan: Mustafa KILIÇ
Doğankent İlköğretim Okulu Öğretmeni
KAYNAKLAR :

Şifalı bitkiler: Dr. Adil ASIMGİL
Ahmet Nail OKAY-Ziraat Yüksek Müh.