Gönlümüze hoş geldin... Vatanına, vatanımıza hoş geldin! Adını adımız yaptık; en sevdiğimiz gözlerimizin nuru çocuklarımıza Ramazan dedik. Ruhunu ruhumuza sindirdik. Hoş geldin!

Oruç ayı... Zekat ayı... İftar ve ikram ayı...Teravih ayı... Hatm–i şerif ayı... Rahmet ayı... Mağfiret ayı... Kur’an–ı Kerim ayı... Medeniyet ayı...

Sen bize aitsin, bizim medeniyetimize; biz sana...

Özlemiştik Muhammed Mustafa’yı, O’na salat ü selamları.

Muhammed Mustafa ile, O’na salat ve selamların ile, tekbirlerinle hoş geldin, safalar getirdin!

Hep beraber, milyonlar tek yürek halinde “Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammed’ininNebiyyi’l Ümmiyyi ve alâ âlihi ve sahbihi ve sellim” demeyi... Özlemiştik...

Papaz buhurları, haham tütsüleri pompalıyorlar Son peygamber Muhammed’inden bihaber bırakılan neslimizin üzerine, Ümmet–i Muhammed’in yüreğine kimi Müslüman kılıklı zavallılar.

Ey Şehr–i Ramazan Muhammed Mustafa’mızı getirdin bize, O’na salat ve selam ile geldin; hoş geldin!

“Oruç benim içindir, onun mükafatını ancak ben veririm” (Buhari, Sahih, Savm, 9; Müslim, Sahih, Sıyam 164) diyen ilan eden Yüce Allah’ın “büyük müjdesi” ile geldin.

Bize büyük müjdeler getirdin, hoş geldin!

“Muhammed’in nefsi elinde olan Allah’a yemin olsun ki, oruçlunun ağzının açlık kokusu Allah katında misk ü amberden daha hoş ve daha güzeldir” (Buhari, Sahih, Savm, 9; Müslim, Sahih, Sıyam 164; Ebu Davud, Sünen, Savm 25) buyuran Muhammed Mustafa’nın muştusu ile geldin, misk ü amberden daha güzel rayihalarla geldin, hoş geldin!

Cennet kapıları açılır sende, cehennem kapıları kapanır, şeytanlar bağlanır; senin rahmetine gölge düşüremezler.

Dünya da böyle olduğu gibi, ebedi yurt olan ahirette daha da muhteşem karşılıklarda geldin, hoş geldin!

“Cennet’in özel bir kapısı var ki, o kapıdan sadece oruç tutanlar girebilecek.” Seni idrak edenler girecek ey Şehr–i Ramazan, hoş geldin! “Oruçlular nerede diye nida edilecek mahşerde! Hepsi kalkarlar ve işte cennetin bu özel Reyyan kapısında içeri alınırlar; Yüce Allah’ın özel misafiridirler artık onlar. Oruçlarını tutanlardan başkası sokulmaz o kapıdan...” (Buhari, Sahih, Savm, 9; Müslim, Sahih, Sıyam 166; Nesai, Sünen, Sıyam 43).

Bize açtığın, milletimize ve ümmet–i Muhammed’e açtığın bu özel cennet kapısıyla, özel Reyyan kapısıyla hoş geldin ey Şehr–i Ramazan!

“Kim inanarak ve mükafatını Yüce Allah’tan umarak oruç tutarsa, geçmiş günahları bağışlanır” (Buhari, Sahih, İman, 28; Müslim, Sahih, Sıyam 3; Ebu Davud, Sünen, Ramazan 1) buyurur Alemlere Rahmet Hz. Muhammed... “Amenna!”, inandık ve iman ettik; Muhammed’inin müjdesi senettir.

Orucumuzla, günahlarımızdan arınmayı umuyoruz Yüce Mevla’dan. Bu müjdeyle karşılıyoruz seni, hoş geldin!

Senin kıymeti Yüce Allah takdir etti ve O’nun son elçisi Muhammed Mustafa tarif etti... Bizim seni tarife, orucun kıymetini, teravihin kıymetini, salat ü selamların kıymetini takdir ve tarif etmemiz ne haddimize!

Ey şehr–i Ramazan, duyduk ve inandık ki, sen şefaat sahibisin; “Oruç ve Kur’an mahşer gününde şefaat edeceklerdir” (Ahmed bin Hanbel, Müsned, 2/174) buyurur şefaatçıların şâhı Muhammed Mustafa... Sen ki, Muhammed Mustafa’ya salat ve selamın yanı sıra sair her iki şefaatçıyı da bağrında barındırıyorsun; şefaatçıların şâhına salat ve selam okuyarak, oruçlarımızı tutarak ve Kur’an–ımızı hatmederek şefaat talep ediyoruz.

Şefaatçılarınla hoş geldin ey Şehr–i Ramazan!

Muhammed Mustafa ki, senin kıymetini idrak edemeyip oruçlarını yiyenleri ikaz ediyor: “Kim mazeretsiz ve hastalıksız olarak Ramazan’dan bir günün orucunu yerse, bütün bir ömür boyu oruç tutsa o Ramazan orucunu ödemiş olamaz” (Tirmizi, Sünen, Savm, 27; Ebu Davud, Sünen, Savm, 38; İbn Mace, Sünen, Sıyam 14). İşittik ve iman ettik ey oruç ayı!

Başka söze ne hâcet; hoş geldin Ya Şehr–i Ramazan!